Grigory Eliseev ( Григорий Елисеев) een handelaar in comestibles, koloniale waren en wijnen bouwde aan het begin van de 20ste eeuw twee iconische winkels in Rusland. Zijn eerste winkel opende hij in 1901 in de voormalige Russische hoofdstad Sint Petersburg aan de Nevski prospekt in Art Nouveau stijl. Niet veel later volgde Moskou met een winkel in Neo-Barokke stijl in een voormalig paleis aan de Tverstraat niet ver van het Rode Plein.

Na de revolutie van 1917 is de naam door fantasieloze ambtenaren veranderd in Gastronom №1. Moskovieten bleven altijd van Eliseevsky (Елисеевский) spreken. Zelfs in Sovjettijden waren de schappen nooit leeg, getuigen de altijd lange rijen in en buiten de winkel. Je had drie rijen; één om bij de verkoopster je bestelling te doen, één bij de kassa om af te rekenen en tenslotte één om je bestelling af te halen. Het assortiment was minder exotisch. Ananassen en truffels verdwenen uit de schappen om plaats te maken voor een breed assortiment aan vleeswaren. Beroemd waren de worstparachutisten (колбасные десантники) Sovjetburgers die na een lange treinreis uit de provincie met rugzakken vol worsten terugkeerden naar hun dorpen.
In 1980 werd de directeur gearresteerd wegens corruptie en niet veel later voor een vuurpeloton geëxecuteerd. Een standaardprocedure in een communistisch systeem waar altijd een te kort was aan levensmiddelen. Een cruciale plaats in het distributiesysteem maakte je roebelmiljonair met handel onder de toonbank.

De hoge kosten en lage omzet, door o.a. het wegblijven van toeristen, heeft de investeerders doen besluiten de stekker eruit te trekken. Wat twee wereldoorlogen, de Russische Revolutie, het Sovjetsysteem niet is gelukt, heeft de onzichtbare hand van de vrije markt bewerkstelligd. Voor het eerst in 120 jaar zijn de schappen leeg. Het doek is gevallen voor een Russische icoon.







